Τρίτη 14 Οκτωβρίου 2008

Με αφορμή τα Συγγράμματα

"Ο χρόνος δεν μου επιτρέπει να σχολιάσω όλες αυτές τις ανακρίβειες και την άθλια
παραπληροφόρηση που έγινε στα πλαίσια αυτής της γενικής συνέλευσης για να
εκβιασθεί μια προσχεδιασμένη απόφαση με στόχο να χρησιμοποιηθεί ως πίεση
στην Σύγκλητο.
" 

Η πλήρης τοποθέτηση
Τα προβλήματα του παλιού συστήματος διανομής συγγραμμάτων είναι γνωστά σε
όλους μας, δεν χρειάζεται να τα απαριθμήσω. Τα προβλήματα αυτά οδήγησαν την
Πανεπιστημιακή κοινότητα πριν από πολλά χρόνια στην αναζήτηση τρόπων
επίλυσης του προβλήματος. Το παγκοσμίου πρωτοτυπίας σύστημα του ενός
δωρεάν συγγράμματος είχε διασύρει την πανεπιστημιακή κοινότητα καθώς αυτή
στάθηκε ανίκανη να αντιμετωπίσει τις δυσλειτουργίες του και να εγγυηθεί στους
φοιτητές της αξιόλογα συγγράμματα.
Γνωρίζετε πολύ καλά όλοι σας ότι δεν κάναμε τόσα χρόνια ως Τμήμα, δεν έκανε
τόσα χρόνια τίποτε το Ελληνικό Δημόσιο πανεπιστήμιο για την επίλυση των
προβλημάτων του μοναδικού συγγράμματος.
Γνωρίζετε πολύ καλά ότι δίναμε σε πολλές περιπτώσεις στους φοιτητές μας
ξεπερασμένα, πρόχειρα, αναχρονιστικά συγγράμματα που γράφηκαν ‘στο πόδι’
πριν από μερικές δεκαετίες.
Γνωρίζετε πολύ καλά ότι δίναμε σε πολλές περιπτώσεις τα συγγράμματα λίγο πριν
τα Χριστούγεννα ή ακόμη και λίγο πριν τις εξετάσεις και δεν κάναμε τίποτε για να
το διορθώσουμε αυτό. Γνωρίζετε πολύ καλά ότι βαφτίζαμε ως συγγράμματα
σημειώσεις της ντροπής. Γνωρίζετε πολύ καλά ότι οι ίδιοι οι διδάσκοντες σε πολλές
περιπτώσεις ενημέρωναν τους φοιτητές πως το σύγγραμμα που τους δίναμε είναι
ακατάλληλο και πως πρέπει να χρησιμοποιήσουν άλλο. Ήταν επιτακτική ανάγκη,
ήταν απαίτηση της κοινωνίας, απαίτηση των φοιτητών μας το σύστημα αυτό να
αλλάξει.
Η Πολιτεία έδωσε μια λύση. Όρισε ένα πλαίσιο και περιέγραψε τους κανόνες
εφαρμογής του. Σίγουρα κάθε λύση έχει τα θετικά και τα αρνητικά και σίγουρα
μπορούμε ως Γενική Συνέλευση να συζητήσουμε πάνω σε αυτό, να φέρουμε
επιχειρήματα, να καταγράψουμε απόψεις, να κάνουμε εκτιμήσεις, να συγκρίνουμε
τα δύο συστήματα, να προτείνουμε βελτιώσεις. Και ίσως μπορούμε να το κάνουμε
αυτό ως Μηχανικοί καλύτερα από τους πολιτικούς.
Δεν μπορούμε όμως, δεν έχουμε το δικαίωμα, να συζητάμε επί της εφαρμογής ή
όχι του συστήματος που η Πολιτεία έχει ορίσει για την διανομή των
συγγραμμάτων. Δεν μπορούμε να μαζευόμαστε μια παρέα και να αποφασίζουμε ότι
δεν θα εφαρμόσουμε ένα Νόμο. Δεν μπορούμε να μαζευόμαστε μια παρέα και να
νομοθετούμε. Δεν μας πληρώνει για αυτό η Ελληνική κοινωνία.
Πρόεδρος: Δεν είμαστε παρέα, ήμαστε θεσμικό όργανο.
Θραμπουλίδης: Κύριε Πρόεδρε κανένα θεσμικό όργανο δεν έχει αυτό το δικαίωμα
και το ξέρετε πολύ καλά. Δεν μπορεί να λειτουργήσει ένα κράτος δικαίου όταν τα
διάφορα θεσμικά όργανα έχουν το δικαίωμα να αποφασίζουν για την εφαρμογή ή
όχι των νόμων της Πολιτείας. Και σίγουρα δεν μπορούμε να διεκδικούμε μόνο για
μας το προνόμιο αυτό, να αποφασίζουμε δηλαδή για το ποιους νόμους θα
εφαρμόσουμε και ποιους όχι. Αυτό είναι πρόκληση για την κοινωνία. Και είμαι
σίγουρος πως όλοι δέχεστε πως για κάθε νόμο υπάρχει μια μερίδα φοιτητών και
μελών ΔΕΠ που διαφωνεί. Αλλοίμονο αν της αναγνωρίζουμε το δικαίωμα να
επιβάλλει με διάφορους τρόπους τη θέση της αυτή και να οδηγεί θεσμικά όργανα
σε αποφάσεις μη εφαρμογής νόμων. Πρέπει να καταλάβουμε ότι σε αυτή τη βάση
δεν μπορεί να λειτουργήσει το Δημόσιο Πανεπιστήμιο. Πρέπει να καταλάβουμε
πως στη βάση αυτή δεν μπορεί να λειτουργήσει το Δημοκρατικό Πολίτευμα. Πρέπει
να αναλογιστούμε τις ευθύνες μας για το παράδειγμα που δίνουμε στους φοιτητές
μας. Πρέπει να αναλογιστούμε τις ευθύνες μας για το παράδειγμα που δίνουμε στα
αυριανά στελέχη της κοινωνίας.
Έχω και μπορώ να αναφέρω πολλά θετικά στοιχεία του νέου συστήματος.
Αναγνωρίζω αρνητικά και πιθανές δυσλειτουργίες. Θέλω να το δω όμως να
εφαρμόζεται για να δω τις αδυναμίες του, για να μπορώ να κάνω μια
εποικοδομητική σύγκριση. Θέλω να δω αξιόλογα επιχειρήματα θέλω να δω
στοιχεία. Και αυτό δεν έχει γίνει μέσα σε αυτή τη Γενική Συνέλευση, δεν έγινε όλο
αυτό το διάστημα στο χώρο του Πανεπιστημίου. Ακούω ένα σωρό ανακρίβειες και
παραπληροφόρηση και λυπάμαι ειλικρινά που αυτό γίνεται όχι μόνο από τους
συνδικαλιστές φοιτητές μας αλλά γίνεται συστηματικά και απροκάλυπτα και από
συναδέλφους μας. Και σίγουρα η ευθύνη η δική μας είναι πολύ μεγαλύτερη από
αυτή των φοιτητών μας. Ακούω συνεχώς το επιχείρημα πως με το νέο σύστημα οι
φοιτητές μας θα αργήσουν να πάρουν βιβλία. Θα σας πω κάτι κύριε Πρόεδρε. Με
το νέο πλαίσιο για την διανομή συγγραμμάτων η Πολιτεία όρισε πως πριν την
έναρξη του εαρινού εξαμήνου θα έπρεπε να έχουμε δηλώσει στην γραμματεία τις
λίστες συγγραμμάτων, και θα έπρεπε η γραμματεία να τις είχε αποστείλει στους
εκδότες, να έχουν αυτοί προετοιμαστεί ώστε να είναι σε θέση σήμερα να
μοιράσουν εμπρόθεσμα τα συγγράμματα στους φοιτητές. Θα έπρεπε να έχουμε
ζητήσει από τους φοιτητές μας με την επιλογή των μαθημάτων να επιλέξουν το
σύγγραμμα που θέλουν. Από τον Μάρτιο έστειλα στον Τομέα και στο Τμήμα τη
λίστα των συγγραμμάτων για τα μαθήματα που διδάσκω. Το Τμήμα δεν ήρθε σε
επαφή με τους εκδότες, δεν έδωσε τη δυνατότητα στους φοιτητές μας να
επιλέξουν σύγγραμμα με την δήλωση μαθημάτων. Δεν έκανε τίποτε από ότι το
πλαίσιο εφαρμογής ορίζει. Και σας ρωτάω κύριε Πρόεδρε. Ποιός έχει την ευθύνη
για όλα αυτά; Ξέρετε πολύ καλά πως δεν την έχει η Πολιτεία, δεν την έχει το
Υπουργείο Παιδείας.
Δέχομαι όπως σας είπα να κάνουμε μια συζήτηση με επιχειρήματα και να
συγκρίνουμε τα δύο συστήματα. Να προτείνουμε βελτιώσεις και τροποποιήσεις στο
σύστημα αλλά είμαι υποχρεωμένος να τονίσω για μια ακόμη φορά ότι δεν έχουμε
δικαίωμα να βάλουμε σε ψηφοφορία πρόταση μη εφαρμογής του Νόμου.
Και σας τονίζω για μια ακόμη φορά κ. Πρόεδρε δεν έχει κανένα Τμήμα, κανένα
θεσμικό όργανο, κανένα Πανεπιστήμιο το δικαίωμα να στερήσει από τον Έλληνα
φοιτητή το δικαίωμα που του δίνει η Πολιτεία να επιλέξει σύγγραμμα. Δεν έχει
κανένα θεσμικό όργανο το δικαίωμα να δώσει εντολή σε υπαλλήλους του να μην
εφαρμόσουν τον Νόμο.

Δεν έχει κανένα θεσμικό όργανο τη δυνατότητα να μου στερήσει το δικαίωμα να
προτείνω στους φοιτητές μου λίστα συγγραμμάτων και να τους αφήσω ελεύθερους
να επιλέξουν μετά από σχετική ενημέρωση αυτό που κρίνουν αυτοί κατάλληλο για
τις σπουδές τους και για το επίπεδο τους, για την επίτευξη των στόχων τους.

Ο χρόνος δεν μου επιτρέπει να σχολιάσω όλες αυτές τις ανακρίβειες και την άθλια
παραπληροφόρηση που έγινε στα πλαίσια αυτής της γενικής συνέλευσης για να
εκβιασθεί μια προσχεδιασμένη απόφαση με στόχο να χρησιμοποιηθεί ως πίεση
στην Σύγκλητο.
Αν χρειασθεί θα επανέλθω για να το κάνω.
Κλεάνθης Θραμπουλίδης

Η πραγματική Υποδοχή των πρωτοετών



Πριν από 2 χρόνια είχα αποστείλει στην λίστα μελών ΔΕΠ ένα μήνυμα με τίτλο «Η Πραγματική υποδοχή γίνεται αλλού» στο οποίο ανέφερα τις εμπειρίες πρωτοετών φοιτητών από την πραγματική υποδοχή τους η οποία γίνεται στις αίθουσες διδασκαλίας και στα εργαστήρια.
Δύο χρόνια μετά δεν έγινε καμία ενέργεια προς την αντιμετώπιση των προβλημάτων που αναφέρθηκαν. Φαίνεται πως η μέθοδος που επιλέχθηκε δεν είναι αποτελεσματική και σήμερα διάλεξα να μεταφέρω το πρόβλημα στην Γ.Σ. πιστεύοντας ότι θα επιδείξει την απαιτούμενη ευαισθησία. Μερικές φορές αρχίζω να δικαιολογώ τους φοιτητές μας όταν μεταχειρίζονται μη αποδεκτές μεθόδους στην διεκδίκηση των αιτημάτων για την επίλυση προβλημάτων της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Η ευθύνη είναι δική μας γιατί εμείς τους εξωθούμε σε  τέτοιου είδους συμπεριφορές καθώς δεν έχουμε αποκαταστήσει μηχανισμούς αναφοράς των προβλημάτων από την εκπαιδευτική διαδικασία ούτε μηχανισμούς αντιμετώπισης των προβλημάτων αυτών.
Θα σας αναφέρω 3 παραδείγματα που αποδεικνύουν την έλλειψη γενικής στρατηγικής και πολιτικής στο πρόγραμμα σπουδών και στις κατευθύνσεις που δίνουμε στους πρωτοετείς φοιτητές μας.
Πρώτο παράδειγμα τα «Μαθηματικά».
Για πολλά χρόνια τώρα έχει αναφερθεί στα πλαίσια αυτής της ΓΣ ένα μεγάλος αριθμός παραπόνων για τα Μαθηματικά. Δεν έχουμε ασχοληθεί, δεν έχουμε αντιμετωπίσει κανένα από τα προβλήματα αυτά μέχρι σήμερα.
Δεύτερο  παράδειγμα το «Τεχνικό Σχέδιο».
Για χρόνια τώρα υπήρχε το αίτημα της αντικατάστασης του σχεδίου με χαρτί και μολύβι με την χρήση προγράμματος υπολογιστή. Η αντικατάσταση αυτή έχει γίνει φέτος αλλά διατηρώντας ταυτόχρονα και όλη την προηγούμενη ύλη και τις χειρόγραφες ασκήσεις. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι φοιτητές μας να δαπανούν ένα πολύ μεγάλο μέρος του χρόνου τους χωρίς συγκεκριμένο στόχο.
Τρίτο παράδειγμα το μάθημα «Εισαγωγή στους Υπολογιστές»
Εδώ και αρκετά χρόνια έχει εκφρασθεί μέσα στη ΓΣ η απαίτηση για αναβάθμιση στο αντικειμένου του μαθήματος  Εισαγωγή στους Υπολογιστές. Ήμουν από εκείνους που επαλειμμένα πρότειναν να γίνεται στα πλαίσια του μαθήματος εισαγωγή στον Προγραμματισμό. Πράγματι φέτος οι φοιτητές ενημερώθηκαν πως θα κάνουν προγραμματισμό χρησιμοποιώντας τη γλώσσα προγραμματισμού Python. Και αυτό δεν είναι αρνητικό αλλά αυτό δεν μπορεί να γίνει διατηρώντας όλη την προηγούμενη ύλη και επιπλέον καλώντας τους φοιτητές να μάθουν μόνοι τους προγραμματισμό χωρίς το αντικείμενο να καλύπτεται από αντίστοιχες διαλέξεις και να υποστηρίζεται από αντίστοιχο εκπαιδευτικό υλικό.
Με ενέργειες όπως οι παραπάνω είναι εμφανές ότι αποθαρρύνουμε τους πρωτοετείς φοιτητές μας και τους οδηγούμε σε αναζήτηση φροντιστηρίων. Είναι λυπηρό να μαθαίνουμε ότι οι φοιτητές μας με την εισαγωγή τους στο Πανεπιστήμιο αναζητούν την υποστήριξη φροντιστηρίων και έχουμε εμείς ευθύνη για την κατάσταση αυτή. Παρακαλώ πολύ τα μέλη της ΓΣ να δείξουν την απαιτούμενη ευαισθησία στο θέμα αυτό.

Κλεάνθης Θραμπουλίδης
παρέμβαση στα πλαίσια ΓΣ του Τμήματος 

Σάββατο 2 Αυγούστου 2008

Κοινωνική λογοδοσία

Αγαπητέ συνάδελφε,

Αν ήθελε το Πανεπιστήμιο να είναι σε θέση να δώσει μια αξιοπρεπή και τεκμηριωμένη απάντηση σε ανάλογες ερωτήσεις  θα έπρεπε να είχε υιοθετήσει και εφαρμόσει από χρόνια ένα αξιόπιστο σύστημα Αξιολόγησης. Και αυτό όχι μόνο για την εκπαιδευτική του διαδικασία αλλά για όλες τις υπηρεσίες του, τα τμήματα του και τα επίπεδα λειτουργίας του.

Θα έπρεπε να έχει υιοθετήσει και εφαρμόσει τον τετραετή (ή πενταετή αν θέλετε) προγραμματισμό. Θα έπρεπε να είχε υιοθετήσει και εφαρμόσει μηχανισμούς αποτελεσματικής αξιοποίησης των διαθέσιμων πόρων του, θα είχε υιοθετήσει και εφαρμόσει μηχανισμούς

Τετάρτη 25 Ιουνίου 2008

Τα Συγγράµµατα, το ∆.Σ. του Συλλόγου, οι Πρυτάνεις που συνθλίβονται και η υποκρισία που περισσεύει

 Subject: [ANNOUNCES] Re: Τα Συγγράµµατα, το ∆.Σ. του Συλλόγου, οι Πρυτάνεις που συνθλίβονται και η υποκρισία που περισσεύει

From: Kleanthis Thramboulidis <thrambo@ece.upatras.gr>

Date: Wed, 25 Jun 2008 11:40:58 +0300

To: Filareti Zafiropoulou <*************>

CC: announces@upatras.gr

 

Αγαπητή συνάδελφε,

 

Θα μου επιτρέψετε ως μέλος του Συλλόγου, που δεν του δόθηκε η δυνατότητα να τοποθετηθεί και να εκφράσει τις απόψεις του αλλά και να ακούσει τα επιχειρήματα της άλλης πλευράς για το εν λόγω θέμα σε Γενική Συνέλευση του Συλλόγου αλλά και Γ.Σ. του Τμήματος του, να σας απευθύνω ορισμένες ερωτήσεις αφού πρώτα αναπτύξω την βάση του σκεπτικού πάνω στο οποίο αυτές βασίζονται.

 

Σύμφωνα με το σχετικό άρθρο στα Νέα ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών Χρήστος Κίττας, εκπροσωπώντας τους Πρυτάνεις, αναφέρει: “Κάποια κόμματα μας καλούν να μην εφαρμόσουμε τον νόμο. Κάποια άλλα μας ζητούν να εφαρμόσουμε όλες τις διατάξεις του. Κι έτσι εμείς βρισκόμαστε στη μέση και συνθλιβόμαστε.”

 

Μπορεί αλήθεια να λειτουργήσει το Ελληνικό Δημόσιο Πανεπιστήμιο πάνω σε αυτή την λογική;

Θα πρέπει δηλαδή, για να κάνουν την δουλειά τους οι Πρυτάνεις (αλλά και κατ επέκταση οι Πανεπιστημιακοί) να μην υπάρχει κανένα κόμμα που δεν θα εκφράζει με τον ένα η τον άλλο τρόπο την αντίθεση του με έναν Νόμο της Ελληνικής Πολιτείας;

Αυτόν το όρκο έδωσαν απέναντι στην Ελληνική Πολιτεία και το Σύνταγμα οι Πρυτάνεις (και οι Πανεπιστημιακοί); Να ακούνε τις ανακοινώσεις των κομμάτων (στα πλαίσια του εκάστοτε πολιτικού τους παιχνιδιού) και να αρνούνται τις ευθύνες τους επικαλούμενοι το γεγονός ότι κάποιοι τους καλούν να μην εφαρμόσουν τον Νόμο;

Αλήθεια ποιά είναι τα κόμματα που «καλούν» (και πως καλούν) τους Πρυτάνεις να μην  εφαρμόσουν τον Νόμο;

Μεταφέρω από την περίληψη της Εισήγησης της ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗΣ από τη συνεδρίαση της Δ.Ε.της ΠΟΣΔΕΠ στις  31 Μαΐου 2008, η ΑΡΜΕ «τοποθετήθηκε αρνητικά στο κάλεσμα για την μη εφαρμογή του νόμου αφού είναι υποχρέωση κάθε πολίτη η υπακοή στους νόμους και δήλωσε ότι στόχος μας είναι να αναδείξουμε τα προβλήματα που δημιουργεί ο νέος νόμος καθώς και την ανάγκη να αντικατασταθεί από μια πραγματική μεταρρύθμιση»

 

Μια πολύ ξεκάθαρη θέση που οφείλουμε ως Πανεπιστημιακοί δάσκαλοι όχι μόνο να αναδείξουμε αλλά και να πιέσουμε προς κάθε κατεύθυνση για ξεκάθαρη τοποθέτηση επί αυτού, καθώς αποτελεί την βάση λειτουργίας κάθε κράτους Δικαίου.

 

Σχετικά με το επίκαιρο επιχείρημα μερίδας της Πανεπιστημιακής κοινότητας που εκφράζεται με την μορφή

 

«Δεν είμαι υπέρ των πειθαρχικών μέτρων…» (link) ή  «"Βία στη βία" είναι πέρα και έξω από κάθε λογική μας…»

 

παραθέτω από το ενδιαφέρον άρθρο-παρέμβαση του Παναγιώτη Ήφαιστου από το Πανεπιστήμιο Πειραιά σε μια από πρώτο χέρι περιγραφή και ανάλυση των πρόσφατων γεγονότων της παρεμπόδισης της καθολικής ψηφοφορίας.

«Σε μικρά ή στρεβλά μυαλά δεν χωρεί η διάκριση μεταξύ άνομης βίας και νομιμοποιημένης βίας: Πολλοί ξεχνούν ή δεν ξέρουν πως από την νοερή εκείνη στιγμή που περάσαμε από την βαρβαρότητα στην εποχή του πολιτισμού, η άσκηση νομιμοποιημένης βίας στις ενδοκρατικές σχέσεις είναι προϋπόθεση ευταξίας και δικαιοσύνης και vice versa. Γι’ αυτό δεν κατανοούν το αυτονόητο, πως δηλαδή η άσκηση νομιμοποιημένης βίας –στην περίπτωσή μας η διαφύλαξη του ακαδημαϊκού ασύλου κατά εγκληματικών πράξεων– είναι προϋπόθεση πολιτισμένου πολιτικού βίου. Την δικαιοσύνη, εξάλλου, δεν την ορίζει ο καθείς με ένα λοστό στο χέρι ή μια μολότοφ. Αυτό είναι βαρβαρότητα. Στην εποχή του πολιτισμού ο καθείς αγωνίζεται για την δική του δικαιοσύνη –φιλελεύθερη, κομμουνιστική, σοσιαλιστική, ισλαμική ή όπως αλλιώς ορίζεται– στο πλαίσιο του συντεταγμένου και εύτακτου πολιτικού βίου. …»

 

Με βάση το παραπάνω σκεπτικό σας απευθύνω τις παρακάτω ερωτήσεις αφού σας ενημερώσω πρώτα πως συμφωνώ απόλυτα με τις Γενικές Αρχές που αναφέρονται στην σχετική ανακοίνωση του Συλλόγου, συμπληρώνοντας μόνο, στην τελευταία πρόταση την έκφραση «στα πλαίσια των αρμοδιοτήτων μας», προσθήκη με την οποία είμαι σίγουρος πως δεν διαφωνείτε.

 

Ερώτηση Νο 1: Αποτελεί η εν λόγω απόφαση του Δ.Σ. του Συλλόγου μια πράξη κλήσης ή πίεσης προς τους Πρυτάνεις για μη εφαρμογή της σχετικής με τα συγγράμματα Νομοθετικής διάταξης;

 

Ερώτηση Νο 2: Ποιος είναι ο σκοπός μιας τέτοιας απόφασης στο τέλος Ιουνίου, όταν όλα τα Πανεπιστήμια (και το ΠΠ υποθέτω) έχουν, σύμφωνα με τις προθεσμίες του Νόμου, προχωρήσει στις ενέργειες εκείνες που απαιτούνται ή αν θέλετε επιβάλλονται από τον Νόμο για την διασφάλιση της ομαλής διανομής βιβλίων στους φοιτητές μας κατά την επόμενη ακαδημαϊκή περίοδο;

 

Ερώτηση Νο 3: Πιστεύεται ότι το Δημόσιο Πανεπιστήμιο, έστω στα πλαίσια της "πραγματικής αυτοτέλειας" του, έχει τη δυνατότητα να μην εφαρμόζει στους σχετικούς Νόμους της Ελληνικής Πολιτείας;

 

Ερώτηση Νο 4: Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης στην ερώτηση Νο 3, ποιο είναι το θεωρητικό μοντέλο ή το πραγματικό εκείνο σύστημα που επικαλείστε για να τεκμηριώσετε την θέση σας αυτή;

 

Ερώτηση Νο 5: Πιστεύετε ότι η απόφαση αυτή του Δ.Σ. του Συλλόγου εκφράζει την πλειοψηφία των μελών ΔΕΠ του ΠΠ με δεδομένη την αδυναμία πραγματοποίησης Γενικής Συνέλευσης κατά το τελευταίο διάστημα;

 

Κλεάνθης Θραμπουλίδης

Τρίτη 24 Ιουνίου 2008

Κυβερνητικό στέλεχος διαφημίζει τους πλαστούς τίτλους του - Και η Αξιολόγηση


Αγαπητέ Γιάννη,
 
Την αξιολόγηση του Πανεπιστημίου δεν μας υποχρεώνει κανείς να την κάνουμε με τον Μαργαρίτη ή τον κάθε «Μαργαρίτη». Είναι ευθύνη και υποχρέωση του Ελληνικού Δημόσιου Πανεπιστημίου να διασφαλίσει ένα αξιόπιστο και υγιές σύστημα αξιολόγησης.
 
Ας αποδείξει μέσα από την ενέργεια του αυτή ότι δικαιούται να διεκδικεί την "πραγματική αυτοτέλεια" του, η οποία βεβαίως προϋποθέτει "αυστηρό κοινωνικό έλεγχο".
 
Είναι πρόκληση για μας αν θέλεις να εισάγουμε επιτέλους την αξιολόγηση ως θεσμό για την

Σάββατο 7 Ιουνίου 2008

Κρατηθείτε – Οι µάσκες πέφτουν – Σιγά σιγά

Αναρτήθηκε στο  ΒΗΜΑ του Πανεπιστημίου 7/6/2008 

…. Τα «παιδιά» απλώς «στάθηκαν µπροστά στον πρύτανη διεκδικώντας καλύτερη Παιδεία και µόρφωση». Με τη δήλωση αυτή, η µάσκα του Συνασπισµού έπεσε οριστικά.

Πολλές άλλες µάσκες, όµως, εξακολουθούν να καλύπτουν ευυπόληπτα πρόσωπα από τον χώρο της πολιτικής και του πανεπιστηµίου.

Το πανεπιστηµιακό άσυλο λειτουργεί πλέον ως θεσµική κατοχύρωση της φυσικής και ψυχολογικής βίας για όσους είναι πρόθυµοι να την ασκήσουν. Οι υποκινητές και οι καθοδηγητές τους είναι πρόσωπα µε θεσµικό ρόλο στην Ελληνική ∆ηµοκρατία. <>

Από το άρθρο του Αλέξη Καλοκαιρινού στα Νέα (Σαβ, 7 Ιουν 2008).

Κλεάνθης Θραμπουλίδης

Πέμπτη 29 Μαΐου 2008

H Ανακοίνωση της Πρυτανικής Αρχής και ο σημερινός άνεμος



Πριν ένα χρόνο 5-6 «απροσάρμοστοι» Πανεπιστημιακοί δάσκαλοι του ΠΠ ξεκίνησαν μια πρωτοβουλία αποτέλεσμα της οποίας ήταν 150-180 Πανεπιστημιακοί δάσκαλοι του ΠΠ με τις υπογραφές τους να καλέσουν την Διοίκηση του ιδρύματος να αναλάβει τις ευθύνες της και να καταδικάσει την βία, περιλαμβανομένης και αυτής των καταλήψεων. (εδώ)
Μετά από ένα χρόνο η Διοίκηση αναλαμβάνει επιτέλους την ευθύνη της και κάνει ένα βήμα παραπάνω, καλεί όλους τους υπόλοιπους να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων.
Είναι ένα σημάδι προόδου; Είναι ένα σημάδι ελπίδας; ή να ρωτήσω ως κακόπιστος παρατηρητής "Προς τα που φυσάει σήμερα;"

Τετάρτη 21 Μαΐου 2008

Απάντηση σε σχόλιο/ερώτηση φοιτητή

«Τυχαία έπεσε στα χέρια μου προχθές μια εφημερίδα με επαγγελματικές αγγελίες.Όταν τις διάβασα διαπίστωσα ότι αυτά που ζητούσαν σχετικά με προγραμματισμό ήταν γνώση c, java, html και SQL(μπορεί να ξεχνάω και καμιά άλλη, αλλά αυτό δεν επηρεάζει το θέμα μου).Ήθελα, λοιπόν, να ρωτήσω εσάς ... πλήρες κείμενο

Δευτέρα 19 Μαΐου 2008

Ο Αυτόματος Τερματισμός της Εκπαιδευτικής Διαδικασίας

Κώστα και Νίκο, Καλησπέρα

Τολμώ, ίσως για τελευταία φορά, να εκφράσω επικίνδυνους για το κατεστημένο συνειρμούς.

Ο Αυτόματος Τερματισμός της Εκπαιδευτικής Διαδικασίας

Το συμβάν που περιγράφω[1] στην συνέχεια βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα που λαμβάνουν
χώρα στο σημερινό Ελληνικό Δημόσιο Πανεπιστήμιο.
Στον σημερινό (19 Μαΐου 2008) εργαστήριο του μαθήματος Αρχές και Γλώσσες Προγραμματισμού και κατά την διάρκεια της ανάπτυξης της Πολωνικής Αριθμομηχανής Αντίστροφής Πολωνικής
Σημειογραφίας, ομάδα φοιτητών/τριών εισέβαλε στην αίθουσα εργαστηρίου/διδασκαλίας
χωρίς να ζητήσει άδεια απαιτώντας να μην γίνει το εργαστήριο. Κατά την πάγια τακτική μου τους
ζήτησα να αποχωρήσουν ....

[1] Σημείωση: Δεν διεκδικώ copyright για την πρωτοτυπία του κειμένου αυτού. Έχει χρησιμοποιηθεί συνειδητά πλαγιαρισμός σε μεγάλο βαθμό. Ζητώ την άδεια και κατανόηση των συγγραφέων των πρωτότυπων πηγών.

Το πλήρες κείμενο επισυνάπτεται.
Φιλικά
Κλεάνθης
* από το αρχείο 28Μαρ2020

Sofoulis Kostas wrote:

Παίρνω αμπάριζα και συνεχίζω στην ίδια συχνότητα σχολιασμού του φίλου Κλεάνθη:
Είναι πλέον σαφές, οτι οι πρυτανικές αρχές έχουν προβεί σιωπηρά σε μια πράξη παράδοσης από τα
δικαιώματα αλλά και τις υποχρεώσεις που τους επιβάλλει το κράτος δικαίου. Το κράτος δικαίου είναι ο θεμελιώδης συντακτικός ιστός μιας σύγχρονης δημοκρατικής πολιτείας και επιβάλλει το εξής απλό: Οι νόμοι προστατεύουν έναντι της αυτοδικίας. Η όποια σκοπιμότητα επιείκειας αποφασίζεται από τα κατά νόμο όργανα απονομής της δικαιοσύνης και όχι από τα θύματα της αυτοδικίας. ΄Οταν το θύμα της αυτοδικίας εξαναγκάζεται σε "επιείκεια" βαρύνεται με δύο κρίματα: Προδίδει τον θεσμό εκείνο που ακριβώς έχει κατακτηθεί για τον προστατεύσει από την θυματοποίηση και ταυτόχρονα ενθαρρύνει τους θύτες να τινάξουν στο αέρα το κράτος δικαίου. Η άρνηση της βασικής αρχής οτι για παραβάσεις του νόμου μόνο η δικαιοσύνη κρίνει είναι ο ασφαλέστερος δρόμος για την κόλαση της ανομίας.
Δεν είμαι δικομανής, μήτε οπαδός της πειθαρχικής πρόληψης. Αυτό σημαίνει, ότι όταν υπάρχει άλλος δρόμος που οδηγεί σε ισοδύναμο αποτέλεσμα, τότε ούτε δίκες μήτε πειθαρχικές διαδικασίες είναι χρήσιμες και σκόπιμες. Στην προκείμενη περίπτωση, όμως, ποιός θα ήταν ο δρόμος που το ισοδύναμο αποτέλεσμα θα ήταν όχι η νομιμοποίηση της αυτοδικίας, αλλά η εξουδετέρωσή της; Δεν λέω, μπορεί να υπάρχει. Άν υπάρχει ας το πούν εκείνοι που φέρουν την ευθύνη της διοίκησης. Αλλιώς, τον λόγο έχουν εκείνοι που έχουν δικαίωμα και καθήκον να ελέγχουν την διοίκηση. ΄Οταν η διοίκηση δεν προστατεύει την έννομη τάξη του οργανισμού που διευθύνει, έχει ευθύνες για παράβαση καθήκοντος.
Τουλάχιστο!
Μήπως, λοιπόν, είναι ώρα να μιλήσουμε με κυριολεξίες; Να γιατί πρότεινα μια ημερίδα με τους
συνταγματολόγους/ πανεπιστημιακούς για να ξεκινήσει ο εναλλακτικός διάλογος. Δεν έχουν
υποχρέωση να πουν και να υποστηρίξουν την γνώμη τους; Πώς θα εμφανιστούν στο αμφιθέατρο με
μονολόγους σκοπιμότητας, όπως δυστυχώς γίνεται μερικές φορές;

Παρασκευή 16 Μαΐου 2008

H αξιολόγηση του «συστήματος Αξιολόγησης»

Παρασκευή 13/5/2005. Αίθουσα ΗΛ4 κτίριο ΗΜ&ΤΥ.
Λίγο πριν την έναρξη της διάλεξης για το μάθημα «Αρχές & Γλώσσες Προγραμματισμού» του 4ου εξαμήνου μια κυρία με ρωτά αν μπορεί να μοιράσει τα ερωτηματολόγια για την αξιολόγηση. Της απαντώ θετικά.

Ταυτόχρονα ένας φοιτητής που μοίραζε φυλλάδια κατά της αξιολόγησης, ακούγοντας τον όρο «αξιολόγηση» της ζητά να μάθει από που είναι καθώς «εμείς είμαστε κατά της αξιολόγησης».
Η κυρία (του γραφείου αξιολόγησης) προσπάθησε να του εξηγήσει, και αυτό στάθηκε αφορμή για

Δευτέρα 12 Μαΐου 2008

Περί εφαρμογής των Νόμων - ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ


Κύριε Πρύτανη,

Με το από 11 Μαρτίου 2008 έγγραφο μου (συνημμένο 1) προς τον Διευθυντή του Τομέα Η&Υ, το οποίο κοινοποίησα και στον Πρόεδρο του Τμήματος, υπέβαλλα λίστα βιβλίων σύμφωνα με την νέα νομοθετική ρύθμιση και ζητούσα από τον Τομέα και το Τμήμα να προβεί στις απαραίτητες ενέργειες ώστε την Ακαδημαϊκή χρονιά 2008-09 να δώσουμε τη δυνατότητα της επιλογής από λίστα πολλαπλών συγγραμμάτων στους φοιτητές του Τμήματος μας σύμφωνα με τον σχετικό Προεδρικό Διάταγμα 226/07.
Επειδή μέχρι σήμερα 12 Μαΐου δεν πήρα καμία απάντηση για το θέμα αυτό, …

Κύριε Πρύτανη,

Επειδή από όλα τα παραπάνω γεγονότα διαφαίνεται πως έχει δημιουργηθεί στα αρμόδια όργανα, στο προσωπικό, αλλά και στη Πανεπιστημιακή κοινότητα η πεποίθηση πως μπορεί το Πανεπιστήμιο Πατρών, πιθανόν στα πλαίσια της αυτοτέλειας του, να αρνηθεί την εφαρμογή του σχετικού με τα συγγράμματα Νόμου αλλά και γενικότερα κάθε Νόμου της Ελληνικής Πολιτείας και αυτό έχει ως αποτέλεσμα τα αρμόδια όργανα να μην κινούν τις σχετικές διαδικασίες για την έγκαιρη ενημέρωση/προετοιμασία των εμπλεκομένων στην εφαρμογή της διάταξης για τα συγγράμματα πράξης, αλλά πρωτίστως επειδή όλη αυτή η κατάσταση περνάει επικίνδυνα για ένα Δημοκρατικό Πολίτευμα μηνύματα στους φοιτητές μας οι οποίοι θα κληθούν να αποτελέσουν την  ηγεσία της αυριανής κοινωνίας μας, σας παρακαλώ να ενημερώσετε την Πανεπιστημιακή κοινότητα για την θέση του Πανεπιστημίου Πατρών επί του εν λόγω θέματος, καθώς «όπου γαρ μη νόμοι άρχουσιν, ουκ έστι πολιτεία,» (Πολιτικά, 1292a 32-37).

Με τιμή

Κλεάνθης Θραμπουλίδης

Η επιστολή htm    pdf

Παρασκευή 9 Μαΐου 2008

Περί εφαρμογής των Νόμων - Τρομάζω στην ιδέα ενός κράτους όπου ...

Σχόλιο στο ποστ Η ομιλία Στυλιανίδη προς τιμήν του προέδρου του Yale Παρασκευή, Μάι 9 2008

«…καλό θάταν να αρχίσει να βάζει σε κάποια τάξη τα ΔΙΚΑ του πανεπιστήμια.
Και μοναδικός τρόπος να γίνει αυτό ΔΕΝ είναι η παράλληλη ίδρυση στην χώρα ιδιωτικών ΑΕΙ, αλλά η εφαρμογή των νόμων του ΔΙΚΟΥ του υπουργείου. Ολα τα λοιπά είναι “εκ πονηρού”.»
Manos

“η εφαρμογή των νόμων του ΔΙΚΟΥ του υπουργείου.” Θα πρέπει επιτέλους η Πολιτεία να κατανοήσει ότι η αρμοδιότητα της δεν εξαντλείται με την ψήφιση των διάφορων Νόμων, αλλά το σημαντικότερο έργο της είναι η διασφάλιση της εφαρμογής τους.

«Η κυβέρνηση ανέλαβε την ευθύνη της και επωμιζόμενη το πολιτικό κόστος νομοθέτησε. Τώρα οφείλουν να αναλάβουν τις ευθύνες τους και όλοι οι άλλοι. Οι διοικήσεις των ιδρυμάτων, η εκπαιδευτική κοινότητα, οι παρατάξεις, το φοιτητικό κίνημα.» Στυλιανίδης
 
Τρομάζω στην ιδέα ενός κράτους όπου η Κυβέρνηση θα νομοθετεί και «όλοι οι άλλοι» δηλαδή, οι εκάστοτε διοικήσεις των οργανισμών ή οι θιγόμενοι από τις νομοθετικές πράξεις πολίτες θα αποφασίζουν για την εφαρμογή τους. Βασικές αρχές λειτουργίας ενός κράτους δικαίου. Ποιος θα προστατέψει επιτέλους τους νομοταγείς πολίτες (που αποτελούν και την πλειοψηφία στην περίπτωση αυτή) ή θα δώσουμε και πάλι το μήνυμα πως αυτοί είναι τα κορόιδα στην όλη ιστορία.

Τετάρτη 9 Απριλίου 2008

ΗΑξιολόγηση: Βρετανική εμπειρία και η Ελληνική πραγματικότητα


Η Βρετανική εμπειρία και η Ελληνική πραγματικότητα
ή Η αξιολόγηση της εκπαιδευτικής διαδικασίας στο Ελληνικό Δημόσιο Πανεπιστήμιο
«Δεν θα επιχειρηματολογήσω για το Βρετανικό σύστημα. Δεν έχω την εμπειρία να το κάνω. Γνωρίζω όμως πολύ καλά το Ελληνικό και δεν αποδέχομαι την σημερινή κατάσταση. Μια κατάσταση που πολύ καλά αποτυπώθηκε και στο πρόσφατο συνέδριο ...» πλήρες κείμενο