Τα Συγγράµµατα, το ∆.Σ. του Συλλόγου, οι Πρυτάνεις που συνθλίβονται και η υποκρισία που περισσεύει

 Subject: [ANNOUNCES] Re: Τα Συγγράµµατα, το ∆.Σ. του Συλλόγου, οι Πρυτάνεις που συνθλίβονται και η υποκρισία που περισσεύει

From: Kleanthis Thramboulidis <thrambo@ece.upatras.gr>

Date: Wed, 25 Jun 2008 11:40:58 +0300

To: Filareti Zafiropoulou <*************>

CC: announces@upatras.gr

 

Αγαπητή συνάδελφε,

 

Θα μου επιτρέψετε ως μέλος του Συλλόγου, που δεν του δόθηκε η δυνατότητα να τοποθετηθεί και να εκφράσει τις απόψεις του αλλά και να ακούσει τα επιχειρήματα της άλλης πλευράς για το εν λόγω θέμα σε Γενική Συνέλευση του Συλλόγου αλλά και Γ.Σ. του Τμήματος του, να σας απευθύνω ορισμένες ερωτήσεις αφού πρώτα αναπτύξω την βάση του σκεπτικού πάνω στο οποίο αυτές βασίζονται.

 

Σύμφωνα με το σχετικό άρθρο στα Νέα ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών Χρήστος Κίττας, εκπροσωπώντας τους Πρυτάνεις, αναφέρει: “Κάποια κόμματα μας καλούν να μην εφαρμόσουμε τον νόμο. Κάποια άλλα μας ζητούν να εφαρμόσουμε όλες τις διατάξεις του. Κι έτσι εμείς βρισκόμαστε στη μέση και συνθλιβόμαστε.”

 

Μπορεί αλήθεια να λειτουργήσει το Ελληνικό Δημόσιο Πανεπιστήμιο πάνω σε αυτή την λογική;

Θα πρέπει δηλαδή, για να κάνουν την δουλειά τους οι Πρυτάνεις (αλλά και κατ επέκταση οι Πανεπιστημιακοί) να μην υπάρχει κανένα κόμμα που δεν θα εκφράζει με τον ένα η τον άλλο τρόπο την αντίθεση του με έναν Νόμο της Ελληνικής Πολιτείας;

Αυτόν το όρκο έδωσαν απέναντι στην Ελληνική Πολιτεία και το Σύνταγμα οι Πρυτάνεις (και οι Πανεπιστημιακοί); Να ακούνε τις ανακοινώσεις των κομμάτων (στα πλαίσια του εκάστοτε πολιτικού τους παιχνιδιού) και να αρνούνται τις ευθύνες τους επικαλούμενοι το γεγονός ότι κάποιοι τους καλούν να μην εφαρμόσουν τον Νόμο;

Αλήθεια ποιά είναι τα κόμματα που «καλούν» (και πως καλούν) τους Πρυτάνεις να μην  εφαρμόσουν τον Νόμο;

Μεταφέρω από την περίληψη της Εισήγησης της ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗΣ από τη συνεδρίαση της Δ.Ε.της ΠΟΣΔΕΠ στις  31 Μαΐου 2008, η ΑΡΜΕ «τοποθετήθηκε αρνητικά στο κάλεσμα για την μη εφαρμογή του νόμου αφού είναι υποχρέωση κάθε πολίτη η υπακοή στους νόμους και δήλωσε ότι στόχος μας είναι να αναδείξουμε τα προβλήματα που δημιουργεί ο νέος νόμος καθώς και την ανάγκη να αντικατασταθεί από μια πραγματική μεταρρύθμιση»

 

Μια πολύ ξεκάθαρη θέση που οφείλουμε ως Πανεπιστημιακοί δάσκαλοι όχι μόνο να αναδείξουμε αλλά και να πιέσουμε προς κάθε κατεύθυνση για ξεκάθαρη τοποθέτηση επί αυτού, καθώς αποτελεί την βάση λειτουργίας κάθε κράτους Δικαίου.

 

Σχετικά με το επίκαιρο επιχείρημα μερίδας της Πανεπιστημιακής κοινότητας που εκφράζεται με την μορφή

 

«Δεν είμαι υπέρ των πειθαρχικών μέτρων…» (link) ή  «"Βία στη βία" είναι πέρα και έξω από κάθε λογική μας…»

 

παραθέτω από το ενδιαφέρον άρθρο-παρέμβαση του Παναγιώτη Ήφαιστου από το Πανεπιστήμιο Πειραιά σε μια από πρώτο χέρι περιγραφή και ανάλυση των πρόσφατων γεγονότων της παρεμπόδισης της καθολικής ψηφοφορίας.

«Σε μικρά ή στρεβλά μυαλά δεν χωρεί η διάκριση μεταξύ άνομης βίας και νομιμοποιημένης βίας: Πολλοί ξεχνούν ή δεν ξέρουν πως από την νοερή εκείνη στιγμή που περάσαμε από την βαρβαρότητα στην εποχή του πολιτισμού, η άσκηση νομιμοποιημένης βίας στις ενδοκρατικές σχέσεις είναι προϋπόθεση ευταξίας και δικαιοσύνης και vice versa. Γι’ αυτό δεν κατανοούν το αυτονόητο, πως δηλαδή η άσκηση νομιμοποιημένης βίας –στην περίπτωσή μας η διαφύλαξη του ακαδημαϊκού ασύλου κατά εγκληματικών πράξεων– είναι προϋπόθεση πολιτισμένου πολιτικού βίου. Την δικαιοσύνη, εξάλλου, δεν την ορίζει ο καθείς με ένα λοστό στο χέρι ή μια μολότοφ. Αυτό είναι βαρβαρότητα. Στην εποχή του πολιτισμού ο καθείς αγωνίζεται για την δική του δικαιοσύνη –φιλελεύθερη, κομμουνιστική, σοσιαλιστική, ισλαμική ή όπως αλλιώς ορίζεται– στο πλαίσιο του συντεταγμένου και εύτακτου πολιτικού βίου. …»

 

Με βάση το παραπάνω σκεπτικό σας απευθύνω τις παρακάτω ερωτήσεις αφού σας ενημερώσω πρώτα πως συμφωνώ απόλυτα με τις Γενικές Αρχές που αναφέρονται στην σχετική ανακοίνωση του Συλλόγου, συμπληρώνοντας μόνο, στην τελευταία πρόταση την έκφραση «στα πλαίσια των αρμοδιοτήτων μας», προσθήκη με την οποία είμαι σίγουρος πως δεν διαφωνείτε.

 

Ερώτηση Νο 1: Αποτελεί η εν λόγω απόφαση του Δ.Σ. του Συλλόγου μια πράξη κλήσης ή πίεσης προς τους Πρυτάνεις για μη εφαρμογή της σχετικής με τα συγγράμματα Νομοθετικής διάταξης;

 

Ερώτηση Νο 2: Ποιος είναι ο σκοπός μιας τέτοιας απόφασης στο τέλος Ιουνίου, όταν όλα τα Πανεπιστήμια (και το ΠΠ υποθέτω) έχουν, σύμφωνα με τις προθεσμίες του Νόμου, προχωρήσει στις ενέργειες εκείνες που απαιτούνται ή αν θέλετε επιβάλλονται από τον Νόμο για την διασφάλιση της ομαλής διανομής βιβλίων στους φοιτητές μας κατά την επόμενη ακαδημαϊκή περίοδο;

 

Ερώτηση Νο 3: Πιστεύεται ότι το Δημόσιο Πανεπιστήμιο, έστω στα πλαίσια της "πραγματικής αυτοτέλειας" του, έχει τη δυνατότητα να μην εφαρμόζει στους σχετικούς Νόμους της Ελληνικής Πολιτείας;

 

Ερώτηση Νο 4: Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης στην ερώτηση Νο 3, ποιο είναι το θεωρητικό μοντέλο ή το πραγματικό εκείνο σύστημα που επικαλείστε για να τεκμηριώσετε την θέση σας αυτή;

 

Ερώτηση Νο 5: Πιστεύετε ότι η απόφαση αυτή του Δ.Σ. του Συλλόγου εκφράζει την πλειοψηφία των μελών ΔΕΠ του ΠΠ με δεδομένη την αδυναμία πραγματοποίησης Γενικής Συνέλευσης κατά το τελευταίο διάστημα;

 

Κλεάνθης Θραμπουλίδης