Όταν η επιχειρηματολογία ξεπερνά τα όρια της μπουρδολογίας

Μπορείς να επιχειρηματολογήσεις ότι καλώς έγινε ανάθεση 12 ώρες την εβδομάδα επικουρικό έργο σε υπάλληλο του Πανεπιστημίου (το μόνο επίσημο εκπαιδευτικό έργο που του ανατίθεται στα πλαίσια του εξαμήνου) όταν η ανάθεση αυτή αφορά εργαστήριο το οποίο έχει ανατεθεί σε 2 μέλη ΔΕΠ, είναι 2 ώρες την εβδομάδα (για 6 εβδομάδες το εξάμηνο σύμφωνα με τον γενικό κανόνα) και έχει 12 φοιτητές;

Σε αυτό το Πανεπιστήμιο, σε αυτή τη συνέλευση, ΝΑΙ! Και όχι μόνο! Βρίσκεις και υποστηρικτές σε αυτό. Μόνο που τότε  η επιχειρηματολογία ξεπερνά τα όρια της μπουρδολογίας.

Αλλά  «Με την όλη αυτή μπουρδολόγηση καταφέρνουμε αφενός να μπερδεκουλιάσουμε κάθε νοήμον άτομο και αφετέρου, αφού έχουμε ρίξει το δικό τους επίπεδο Αη-κιου, να φαινόμαστε εμείς (και ο κάθε μπουρδολόγος) ανώτερου επιπέδου.»

«Κατά την διαδικασία της μπουρδολόγησης σκοπός μας είναι να μπερδέψουμε τον ακροατή

Πελατειακές αντιλήψεις … αυλές ελεεινής μορφής και οι μηχανισμοί εξυπηρέτησης συστημάτων κατοχής

Μεταφέρω από μήνυμα συναδέλφου (πρώην Αντιπρύτανη και μέλους ΣΙ) προς την Πανεπιστημιακή κοινότητα.

«Παρακολουθούμε τις τελευταίες μέρες μια θλιβερή διαμάχη επιμέρους «συστημάτων», με θέατρο της σκιαμαχίας την πλάτη εργαζομένων οι οποίοι απομακρύνονται μετά την εκπνοή των συμβάσεών τους καθώς δεν επιλέχθηκαν και πάλι.

Εξαιρουμένης της αγωνίας την οποία εξέφρασε με φυσικό τρόπο ο Σύλλογος των συμβασιούχων, οι

Η αποδοχή της κατάντιας μιας γενιάς … και ο λογαριασμός πάει στη νέα γενιά

Έγραφα μεταξύ άλλων σε παρέμβαση μου, την οποία κοινοποίησα στην Πανεπιστημιακή κοινότητα το 2007. Τότε, που ήταν ακόμη η περίοδος των «Χρυσών Αγελάδων».

«Δεν υπογράφω γιατί είναι η αποδοχή της κατάντιας μιας γενιάς που κατεβάζει (ή αποδέχεται) στους δρόμους τα 15χρονα παιδιά της για να της λύσουν τα προβλήματα που αυτή δημιούργησε και δημιουργεί.
Και αυτή, αντί να ανασκουμπωθεί για να δώσει λύσεις, προσπαθεί να πείσει (τον εαυτό της ή τους άλλους) πως αγωνίζεται βάζοντας υπογραφές σε μηνύματα συμπαράστασης.»

Τα αποτελέσματα αυτής και άλλων ανάλογων πρακτικών τα ζούμε εμείς και κύρια η νέα γενιά σήμερα. 

Και η ερώτηση παραμένει: Αυτά τα 5 χρόνια της κρίσης ήταν αρκετά για να αλλάξουμε τις νοοτροπίες και τις πρακτικές που οδήγησαν τη χώρα στο χείλος της καταστροφής; Αμφιβάλω.

Οι προειδοποιήσεις για την υπερχρέωση … άρχισαν το 1988!

"το μεγαλύτερο μεταπολιτευτικό έγκλημα στην χώρα υπήρξε η δημιουργία και η συντήρηση ενός απίθανου σε διαφθορά και σπατάλη πελατειακού κράτους,"

« (…)οι προειδοποιήσεις για την υπερχρέωση της χώρας δια χειρός Ζακ Ντελόρ, προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής την περίοδο 1985-1995, άρχισαν το 1988!

Όμως, σε μία χώρα όπου κυριαρχούν η δημαγωγία και η συνωμοτική ερμηνεία της Ιστορίας, ποιος κάθεται να ασχοληθεί με ιστορικές λεπτομέρειες...

Πράξη 2η : Η επινοικίαση … και η ευθύνη του “Μπαλτά”

Συνάδελφος σε μήνυμα στο VIMA πριν δύο μήνες αναφερόταν σε φαινόμενα workplace bullying στα μικροπεριβάλλοντα του Πανεπιστημίου μας.

Bullying στο Ελληνικό Πανεπιστημιο; Bullying στο Πανεπιστήμιο Πάτρας;

”Στην πανεπιστημιακή κοινότητα πρώτη φορά το ακούω, είναι εξωφρενικό” αναφέρει μεταξύ άλλων ο Θάνος Βερέμης απαντώντας σε σχετικό ερώτημα.

Οι αρχές, λέει, ελπίζουν να βρεθούν κάποιοι που θα μιλήσουν.

Άδικα ελπίζουν. Η κατηγορηματική άρνηση των θεσμών ότι δεν υπάρχουν τέτοια φαινόμενα επιβάλει για μία ακόμη φορά την σιωπή των αμνών. Εκεί βασίζει εξάλλου την διάρκεια του το bullying.

Bullying και “Βερέμηδες” - Μύθοι, Ήρωες και η σιωπή των αμνών

Βοσκοί και αμνοί σε μια αγαστή συνεργασία οδήγησαν τη χώρα στην καταστροφή. Σήμερα οι αμνοί θεωρούν αποκλειστικά υπεύθυνους για την κατάσταση τους βοσκούς. Συνεχίζουν όμως τη σιωπή τους και μετά το έγκλημα, γιατί ...

Bullying στην Πανεπιστημιακή κοινότητα; 

”Στην πανεπιστημιακή κοινότητα πρώτη φορά το ακούω, είναι εξωφρενικό” αναφέρει μεταξύ άλλων ο ομότιμος καθηγητής Πολιτικής Ιστορίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, Θάνος Βερέμης, απαντώντας σε ερώτημα σχετικά με την υπόθεση Βαγγέλη Γιακουμάκη. (πηγή).

aggressive flavor

“we point out unjustifiable claims made by the authors, inconsistencies in the models and technical errors that make the presented methodology not easy to follow by the developer.” Απόσπασμα από την εργασία K. Thramboulidis, “Comments on "A model-based design methodology for the development of mechatronic systems"”, (submitted) paper

Το απόσπασμα αυτό οδήγησε τους κριτές και τον EIC στο παρακάτω σχόλιο:

"The introduction however, has a rather aggressive flavor, and it would be nice to state the main contribution and criticism in a more constructive way."

Αξίζει να σημειωθεί ότι:

α) κανένας κριτής δεν είχε (ή απέφυγε να κάνει) το παραμικρό σχόλιο για την ορθότητα ή μη της κριτικής,

β) ο EIC δεν επεσήμανε το μεγάλο impact factor του περιοδικού, ούτε το γεγονός ότι το άρθρο πέρασε την πολύ αυστηρή διαδικασία του peer-review του περιοδικού, ούτε οτι οι συγγραφείς έχουν τιμήσει την περιοχή της επιστήμης ή έχουν στηρίξει Διοικητικά το περιοδικό, ούτε τις διαρκείς προσπάθειες εκσυχρονισμού και βελτίωσης του περιοδικού,

γ) κανένας κριτής δεν ανέφερε ότι γίνεται προσωπική επίθεση ή χρήση ανερμάτιστων σχολίων.

Βλέπω τις παρακάτω επιλογές:

1.    Ζητώ συγνώμη για την κριτική (η οποία ούτως ή άλλως καταδικάστηκε ομόφωνα).

2.    Αφαιρώ την παραπάνω επίμαχη πρόταση και δεν κάνω καμία τροποποίηση στην ουσία των σχολίων μου. Υποβάλω εκ νέου το άρθρο.

3.    Αποφασίζω πως κριτική σε έργο συγγραφέων που έχουν ήδη τιμήσει την περιοχή της επιστήμης ή έχουν συνεισφέρει διοικητικά στο περιοδικό δεν είναι ευπρόσδεκτη και το κόστος που έχεις εάν επιμένεις είναι μεγαλύτερο από οποιοδήποτε όφελος, για εσένα ή το σύστημα.

Είναι ευπρόσδεκτη κάθε ιδέα/επιπλέον διαθέσιμη επιλογή/συμβουλή προς την κατεύθυνση αυτή.

Νοοτροπίες και Πρακτικές - Ήμαστε έτοιμοι να αλλάξουμε;

ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ 26-02-2015

Είναι αποδεκτό πλέον ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα της χώρας δεν είναι το οικονομικό. Είναι οι νοοτροπίες και  οι πρακτικές που μας οδήγησαν εδώ. Νοοτροπίες και πρακτικές που πέρασαν από τα Πανεπιστήμια στην κοινωνία και οδήγησαν τη χώρα στην σημερινή κατάσταση.

Κερδίσαμε πρόσφατα τέσσερεις μήνες, αλλά αυτοί θα αποδειχθούν πολύ λίγοι για να αλλάξουν νοοτροπίες και πρακτικές που εμπεδώθηκαν τα τελευταία πολλά χρόνια. Και η αλλαγή αυτή δεν μπορεί να γίνει ουσιαστικά παρά μόνο μέσα από το εκπαιδευτικό σύστημα. Υπάρχει όμως ελπίδα από εκεί;

Αυτοδιοίκηση στο Πανεπιστήμιο ή Πώς να φτιάξετε ένα νέο μεταπτυχιακό μάθημα

Μια επιτυχημένη συνταγή που καθώς δουλεύει στη «Ναυαρχίδα» του Πανεπιστημίου μπορεί να εφαρμοστεί και σε κάθε άλλο Τμήμα.

Θέλετε να φτιάξετε ένα νέο μεταπτυχιακό μάθημα;

Πάρτε με copy-paste τμήματα της ύλης από 2 άλλα μαθήματα (το ένα μπορεί να είναι και προπτυχιακό) (πηγή) και έχετε ένα νέο μάθημα. Έτσι απλά, χωρίς καμία προσθήκη, χωρίς καμία τροποποίηση.

Μην ανησυχείτε!

Ακόμη και αν κάποιος συνάδελφος σας το εντοπίσει, η Γενική Συνέλευση του Τμήματος σας δεν πρόκειται να ακούσει αυτού του είδους τις «συκοφαντίες» στο έργο σας (δες απόσπασμα παρακάτω).

Πολιτικό και Πανεπιστημιακό κατεστημένο … σε αγαστή συνεργασία

Χρόνια τώρα μια ομάδα Πανεπιστημιακών δίνει αγώνα για να φύγουν τα κόμματα από τα Πανεπιστήμια. Τον τελευταίο χρόνο την σημαία του αγώνα αυτού την πήρε ο Φορτσάκης. Πολλοί ήταν οι Πανεπιστημιακοί που στήριξαν τον αγώνα του. Σήμερα βλέπουμε την συνεισφορά αυτή το λιγότερο να ακυρώνεται όπως και ακυρώθηκε και ο αγώνας για εκλογή Πρύτανη στο ΕΚΠΑ. Ποιος ήταν τελικά ο στόχος του; Η προσφορά στο Ελληνικό Δημόσιο Πανεπιστήμιο από την θέση του Πρύτανη ή απλά μέσα από αυτή την θέση ένα πλασάρισμα  στο πολιτικό σύστημα;

Από το γραφείο του ανακοινώθηκε μόλις μια μέρα πριν πως «ο Πρύτανης έχει εκλεγεί πρόσφατα με μεγάλη πλειοψηφία για να επιτελέσει το σημαντικό έργο της ανασυγκρότησης και επανεκκίνησης του πρώτου Πανεπιστημίου της Χώρας» και πως «στο έργο αυτό παραμένει προσηλωμένος.»

http://www.esos.gr/arthra/36558/o-prytanis-toy-ekpa-epikefalis-toy-psifodeltioy-epikrateias-tis-nd

Ισως και να σκέφτηκε πως μέσα από την νέα του θέση θα προσηλωθεί στο σημαντικό έργο της ανασυγκρότησης και επανεκκίνησης της χώρας μέσα από την “συνταγή” της ΝΔ.

Σχετικά κείμενα

Πολιτικό και Πανεπιστημιακό κατεστημένο σε αγαστή συνεργασία, Δεκέμβριος 2011, εδώ

To ένστικτο της επιβίωσης και το «εγέρθητι», Μαιος 2012, εδώ

Αναζητώ την υγιή επιχειρηματολογία που θα μπορεί να στηρίξει μια, έστω και μικρή, ελπίδα, εδώ